مدافعان حرم (پروانه های شهر دمشق)

در این وبلاگ شهدای مدافع حرم حضرت زینب (س) معرفی می شوند.

مدافعان حرم (پروانه های شهر دمشق)

در این وبلاگ شهدای مدافع حرم حضرت زینب (س) معرفی می شوند.

در این وبلاگ سعی می شود با معرفی شهدای مدافع حرم حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س)، گوشه ای از رشادت های این غیور مردان به تصویر کشیده شود.

آخرین نظرات

                                                                                                                     


 چند روزی میشد که اومده بود سوریه... سیدابراهیم گفت تو بچه ها دنبال چند نفر بگرد که به دردمون بخورن...

یکی میخواستیم برای مسئولیت قسمت نیروی انسانی که هم خط خوبی داشته باشه و حداقل دیپلم باشه...

بین بچه های جدیدالورود که به خط شده بودند پرسیدم یه نفر که خطش خوبه دستش رو بلند کنه....

یه نفر دستش رو بلند کرد گفت من خطم خوبه...پرسیدم تحصیلاتت چقدره؟

گفت:سوم ابتدایی

منه بیمعرفت گفتم نه بشین...به دردمون نمیخوری...

با ناراحتی ناشی از برخورد این حقیر که تو چهره اش هویدا بود، نشست...

مجدد پرسیدم که کسی جواب نداد...

جعفرجان دوباره بلند شد و با لحن و چهره ی آمیخته با التماس و همچنین لهجه ی شیرین افغانستانی گفت :ابوعلی بیذار من بیام به دردت میخورم..."کاتب خوبی میشم"...هر چی فکر کردم نتونستم یه سوم ابتدایی رو بذارم مسئول نیروی انسانی گردان...خلاصه از ترفندهای سید ابراهیم استفاده کردم و یه استخاره گرفتم که خیلی خوب اومد...

اومد و مشغول شد...اصلا فکر نمیکردم اینقدر زیبا بنویسه...یه خطاط به تمام معنا (فقط هم خط ریز بلد بود) برام جای تعجب بود که با این سواد پایینش چطوری اینقدر زیبا مینویسه...

و البته علاقه ی زیادی هم داشت...ازش جریان رو جویا شدم...

مفصلا توضیح داد که کلاس خط میرفته و علاقه ی شدید و استعدادش باعث شده بود به این حد برسه...

بعد چند روز یه اتاق با امکانات بهش تحویل دادیم و یکی رو گذاشتیم کنار دستش، چون غلط املایی خیلی داشت و گاهی مجبور میشدم نامه هایی که می نوشت رو دو سه بار بازنویسی کنه...از آخر هم یه دور نامه رو کامل مینوشتم و میدادم بهش تا پاکنویس کنه ...

بعد هر چی مراجعات در رابطه با پیگیری اموراتی مثل دکتر و مرخصی و... بود رو میفرستادیم پیشش تا نامشو بنویسه...حسابی سرش شلوغ شده بود...

یه روز با سید ابراهیم از جلو درب اتاقش رد میشدیم که دیدیم یه برگه نوشته و رو درب اتاقش نصب کرده...به این مضمون:

"لطفن بیدون هماهنگی با مسعول نیروی انسانی وورود ممنون"

من کلی خندیدم...سید گفت بابا اینا به اندازه ی وسعشونه...دوتا پیشنهاد دادم که سید قبول نکرد...اول گفتم ورقه رو از روی درب بکنم و دوم اینکه در بزنم و توجیهش کنم که در هر دو صورت سید مخالفت کرد و با حرکتش بهم فهموند امر به معروف و نهی از منکر مراتب داره...

و عکس العملش این بود:

ابوعلی یه برگه به همین اندازه بردار و روش بنویس "ورود به اتاق بدون هماهنگی در هر ساعت از شبانه روز بلامانع است" و نصب کن رو درب اتاقمون...

فرداش دیدم ورقه روی درب اتاق نیروی انسانی نیست...

جعفرجان هر روز بهتر از قبل میشد...اون خوی ناسازگاری اولیه اش(چند بار با بچه ها دعواش شده بود)کلا تغییر کرده بود...

با همه بگو و بخند میکرد....

شب عملیات بصرالحریر تعداد کمی فندک اتمی تحویلمون داده بودن که به مسئولین دسته تحویل بدیم برا روشن کردن فیتیله ی بمب های دست ساز...بین بچه ها تقسیم کردیم ولی شلوغی و ازدحام باعث شد عادلانه تقسیم نشه و صدای همه در بیاد...سید ابراهیم گفت قضیه چیه منم بهش توضیح دادم...خیلی حالم گرفته شد که به گوش سید رسیده بود و همین قضیه باعث شد فکرم مشغول بشه و حسابی قاطی بکنم...

جعفر جان متوجه شد و گفت ابوعلی غصه نخور درست میشه...

بعد چند دقیقه خودش رو رسوند و یه جعبه بهم داد...گفتم چیه اینا...گفت همونی که کم داشتی...باز کردم دیدم حدود 50 تا فندکه...گفتم از کجا آوردی؟

گفت از لوژستیک(تو نامه هاش اینطوری می نوشت)ون زدوم (کش رفتم)...

خلاصه بعدش رفتم و از لجستیک حلالیت طلبیدم...

التماس دعا.

 نقل از: الاحقیر ابوعلی


شهیدعبدالصمدامام پناه

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۷:۰۸ ب.ظ



 زندگینامه اولین مدافع حرم از خطه آذربایجان

سیدصمد در سال 1348 به دنیا آمد. شهر تبریز میزبان اولین قدم های کودکی اش شد. 7 ساله بود که به مدرسه رفت و تحصیلاتش را تا اخذ مدرک دیپلم ادامه داد. عاشق امام و جبهه و شهادت بود ولی حیف که دیر به عرصه رسیده و فرصت طلایی را از دست داده بود؛ فرصت و امکان شهادت در راه خدا را. تنها کاری که فکر می کرد آبی بر آتش درونش بریزد، رفتن به قم و ملحق شدن به جرگه ی طلبگان و شاگردان امام زمان (عج) است تا بلکه فرجی به دست او حاصل شود و او را به آرزویش برساند. 

صمد خود را شدیداً سرگرم درس خواندن و مطالعه کرد؛ با دست نوشته ها و آثار شهید دکتر چمران و گروه چریکی او آشنا شد و علاقه اش دوچندان گردید. تأثیری که دکتر چمران در سیدصمد گذاشت، فوق العاده بود و او را در تصمیم قبلی اش ثابت قدم تر کرد او هم مثل شهید چمران، در سر اندیشه ی رفتن به لبنان را می پروراند؛ همان اندیشه ای که باعث شد در تابستان سال 1369 محل خدمت نظام وظیفه را ترک گفته و سعی کند از مرز ترکیه خارج شده و به سوی کشور آرزوهایش سفر کند؛ کاری که باعث شد تنبیه شود. 

او داشت خود را برای شهادت مطهر می کرد. طی چهار سال تحصیل در حوزه ی علمیه ی قم مکاتباتی هم با آیت الله خامنه ای، پیشوا و مرجع خود داشت و حرف دلش را با ایشان درمیان می گذاشت. او در تاریخ 4/6/1374 آزاد شد و نیروی آن صمد را فارغ البال به سوی آرمانش هدایت کرد. ابتدا به سوریه رفت و از آن جا وارد لبنان شد تا در کنار سایر برادران دینی مقابل ظلم صهیونیست بایستد. صمد در یکی از دست نوشته اش این گونه نگاشته: 

« مسلمانان دو قبله دارند، کعبه برای عبادت و قدس برای شهادت»

صمد مدت 8 ماه در جبهه ی لبنان جنگید و یک دستش را در راه دفاع از اسلام به پیشگاه احدیت تقدیم کرد و بالاخره در تاریخ 26/1/1375 در سنّ 27 سالگی ملکوت را مقابل چشمانش دید و با آغوش باز پذیرایش شد ولی بر آستان حضرتش بی سر و بی دست باید رفت. او ابایی نداشت و سر و دست را با کمال میل تقدیم کرد. 

5 روز بعد پیکر خون آلودش را به خانواده تحویل داده و در گلزار شهدای وادی رحمت تبریز به خاک سپردند.

شهادت لبنان




شهید حمزه علی یاسین شهیدی از حزب الله

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۷:۰۷ ب.ظ


به یاد مهدی .. عزیزی

چند ماه بعد از شهادت مهدی به منطقه شام عزیمت کردم .اتفاقا به همان منطقه ی محل شهادت مهدی !روزی بایکی از بومیان منطقه مواجه شدم که ساعت مچی مهدی را به مچ خود بسته بود !تعجب کردم که ساعت مهدی دست او چه کار می کند ؟ازاو سوال کردم که این ساعت را از کجا آورده ؟آن جوان بومی گفت که مهدی به او هدیه داده .اصرار کردم که حاضرم از او این ساعت را خریداری کنم اما او در جواب به من گفت اگر همه ی دنیا را به من بدهید این ساعت را نخواهم داد !از او 

پرسیدم قضیه هدیه دادن ساعت چیست ؟

جوان گفت :صبح روز شهادت ،مهدی به محل اقامت ما آمد ونماز را همان جا اقامه کرد .من در اتاق نشسته بودم و محو تماشای نماز خواندنش بودم .اما بعداز نماز ونیایش آن شهید عزیز به سمت من برگشت ،بعد از سلام واحوالپرسی ،ساعت مچی خود را درآورده وبه من هدیه داد .خیلی خوشحال شدم واز او تشکر کردم ......  .....

وصیت نامه شهید مهدی صابری

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۴۱ ب.ظ



بسم الله الرحمن الرحیم

  فدای علی اکبرلیلا؛

عشقت میان سینه من پاگرفته / شکر خدا که چشم تو ما را گرفته

دریاب دل ها را تو با گوشه نگاهی / حالا که کار عاشقی بالا گرفته

عمریست آقاجان دلم از دست رفته / پایین پای مرقدت مأوا گرفته

گیسو کمند خوش قد و بالای ارباب / شش گوشه هم با نور تو معنا گرفته

از کودکی آواره روی تو هستم / دست دلم را حضرت زهرا گرفته

مانند جدت رحمة للعالمینی

حیف است دست خالی مرا را نبینی

امروز 3 شنه 5 اسفند 1393 مصادف با سالروز ولادت بانوی دمشق؛ عقیله بنی هاشم زینب کبری (س) دست به قلم شدم تا سیاه مشقی به نام "وصیت نامه" بنویسم.

خدایا!

خدای من ؛ خدای خوب و مهربانم...خیلی خیلی قشنگ تر و زیباتر از اون چیزی هستی که من با این سطح پائین معرفت و شناخت که اصلاً نداشته محسوب می شه ، فکر می کنم.

روسیاهم. روسیاهم که با 25 سال سن نتونستم تو رابطه ی عبد و معبودی اونجوری که باید و شاید وظیفه ی عبد رو به نحو شایسته و بایسته انجام بدم.

ازت ممنونم ؛ ممنونم که من رو انسان آفریدی ؛ انسانی مثلاً مسلمان و لایق شکر، فراوانتر محب امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه وآله السلام...

ممنونم که دوران حیاتم رو تو این بازه ی زمانی قرار دادی و هم توفیقات و افتخارات خیلی خیلی زیادی ؛ نمونه اش حب شهزاده علی اکبر (علیه السلام) عنایت کردی.

الهی ؛ أنت رب الجلیل و أنا عبدک الذلیل... "خدایا ؛ من رو بپذیر"

برهمگان واضح و مبرهن است که وقتی شما مادر، پدر و خواهران عزیزم این دست نوشته را می خوانید من دیگر در بین شما نیستم!

می خوام کمی راحت تر و خودمانی تر بدون استرس و رودربایستی باهاتون صحبت کنم.

اول از همه شما پدر مهربونم؛ 

بابا، انصافاً به حالت غبطه می خورم. همیشه[ ناخوانا ] ازم جلوتر بودی. پدری رو در حقم تموم کردی و نشون دادی بهترین بابای دنیا هستی. دوستت دارم پدر. خدا می دونه لذت بخش تر از زمانی که دستت رو می بوسیدم و صورتم رو می بوسیدی تو عمرم نداشتم. و هیچ موقع از خودم بی نهایت متنفر نمی شدم الا وقتایی که دلت رو به درد می آوردم... منو ببخش بابا

مامان ، مامان ، مامان...

همین الآنش چقدر دلم برات تنگ شده! خدا می دونه. خیلی دوستت دارم. بیشتر از اون چیزی که فکر می کنی! قدرت رو ندونستم. حیف. تو دلم هزار تا حرف هست که تو این چند جمله و چند ورق جا نمی شن و اون حس و حالش رو هم نمی تونم با قلم برات توصیف کنم. مامان ؛ زیباترین موجود عمرم؛ قشنگ ترین کلمه عمرم؛ عشقم؛ نفسم ؛ همه وجودم ؛ دوستت دارم

روایتی از همسر فرمانده (شهید حمید تقوی فر)

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۳۵ ب.ظ


 لبیک یا ابامریم 

کنار شهرک محل زندگی مان ، باغ سبزی کاری بود .

هر از گاهی "حاج حمید" به آنجا سری می زد و به پیرمردی که آنجا مشغول کار بود کمک می کرد.

یک بار از نماز جمعه بر میگشتیم که حاج حمید گفت : به نظرت سری به پیرمرد سبزی کار بزنیم و از احوالاتش با خبر بشیم ؟!

مدت زیادی بود که به خاطر جا به جایی خبری از او نداشتیم .

زمانی که رسیدیم پیرمرد مشغول بیل زدن بود .

حاج حمید جلو رفت بعد از احوال پرسی ، بیل را از او گرفت و مشغول بیل زدن شد .

پیرمرد سبزی کار چند دسته سبزی به حاج حمید داد .

سبزیها را پیش من آورد و گفت : این سبزیها را بجای دست مزد به من داد .

گفتم : از خانمم می پرسم اگر نیاز داره بر می دارم .

گفتم : نه سبزی احتیاج نداریم .

در ضمن شما هم که فی سبیل الله کار کردی .

بعد از شهادتش ، یکی از همسایه ها به پیرمرد گفته بود که حاج حمید شهید شده است .

پیرمرد با گریه گفته بود : من فکر کردم اون آدم بیکاری است که به من کمک می کرد . 

اصلا نمی دونستم شغلی به این مهمی داره و سردار سپاهه .

قائدنا الی ابد الامیر ابا مریم

شهید القائد حمیدی تقوی فر

شهید معروف به فیسبوکچی

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۲۷ ب.ظ


فیسبوکی هـــــــــــــــــــــــــــــا هم به بهشت میروند!

به خاطر اینکه تو فیس‌بوک فعالیت می‌کرد و همیشه آنلاین بود و در جهت نشر فرهنگ مقاومت، در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کرد، دوستاش اسمشو گذاشته بودند: فیس‌بوک‌چی …

ایشون شهید محمد علی ابوحسن معروف به کاظم هستند که در منطقه قنیطره واقع در جولان سوریه، به همراه شهید جهاد مغنیه و شهید الله‌داد و جمعی دیگر از مجاهدان حزب‌الله، توسط تیم تروریستی اسرائیل به شهادت رسیدند.

روحش شاد

اولین شهید مدافع حرم از ایل قشقایی

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۶:۰۸ ب.ظ

                                                                                                                                              

بسیجی شهید مهرداد قاجاری، از ایل قشقایی، طایفه دره شوری و اهل شهر خومه زار از توابع شهرستان نورآباد ممسنی از استان فارس در دفاع از حریم اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در سوریه به شهادت رسید.

 شهید «مهرداد قاجاری» از ایل قشقایی، طایفه دره شوری و اهل شهر خومه زار از توابع شهرستان نورآباد ممسنی از استان فارس در دفاع از حریم اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در سوریه به شهادت رسید.

اهالی استان فارس شهید قاجاری را اولین شهید از قوم قشقایی می‌دانند. همچنین او اولین رزمنده تیپ تکاور امام سجاد علیه السلام کازرون بود که اواخر آذر ماه 94 عازم سوریه شد و در  14 دی ماه در سن 32 سالگی طی عملیات مستشاری توسط تروریست‌های تکفیری‌ در حومه شهر "حلب" به جمع شهدای مدافع حرم پیوست. از او یک دختر 2 ساله به نام "آنیسا" بود.

پیکر مطهر این شهید بزرگوار هنوز به کشور منتقل نشده.

نحوه شهادت شهید رضا کارگر برزی در سوریه

دوشنبه, ۲۱ دی ۱۳۹۴، ۰۵:۵۸ ب.ظ



 آقا "رضا" روز بیست و چهارم ماه رمضان سال ۱۳۹۲ شهید شد، به گفته دوستان و همرزمانش، آقا "رضا" ایام ماه رمضان رو روزه میگرفت و گاهی هم در شرایط سخت و کمبود افطار میکرد و روز شهادتش روز جمعه، روز قدس بود

 آقا "رضا" با توجه به اینکه شب قبلش در منطقه کارهای مربوط به خودش رو انجام میداده و تا سحر مشغول کارش بوده، بعد از صرف سحری، نزدیک‌های صبح خبر میدن که دوستانش در کمین گرفتار شده و تعدادی مجروح شدن و یکی از دوستانش هم شهید شده

ایشون برای کمک به همرزمانش و همچنین بر‌گرداندن مجروحین و دوست شهیدش به همراه فرمانده‌اش به منطقه میره

در اونجا پس از درگیری از ناحیه سینه و پهلو با سه گلوله قناسه زخمی میشه

بچه‌های رزمنده رو سوار وانتی میکنن و به بیمارستانی که در اون نزدیکی بوده میرسونن

آقا "رضا" پشت وانت بوده و سر یکی از مجروحین را هم روی پاش گذاشته

بعد به به بیمارستان میرسن، مجروحین را با برانکارد به بیمارستان میبرن اما آقا "رضا" با پای خودش به بیمارستان میره که از شدت خونریزی داخلی که بخاطر از بین رفتن جگر، کبد و شکستن استخوان سینه‌اش بوده، به شهادت میرسه.

آقا "رضا" به خانواده‌اش گفته بود «من اسیر نمیشم، پیکرم برمیگرده و سالم به نزد شما میام»

"رضا" به قولش عمل کرد و پیکرش سالم به وطن بازگشت

پاسدار مهندس شهید "رضا کارگربرزی" عضو سپاه‌قدس در منطقه کفرء کار در مدرسه ترکان در جنوب حلب در سال ۱۳۹۲ به فیض شهادت میرسه

منبع: 

@Shohadaye_Modafe_Haram


بعد از نماز صبح روز شنبه ۱۶ آبان ۹۴ در حومه حلب به شهادت میرسند اول محمد حسین آمیخورند و به درجه شهادت نائل میشن آقا میثم میرن جلو تا پیکر مطهر آقامحمدحسین رو برگردونن عقب که یک توپ ۱۴ به سر شون اصابت میکنه سر از بدن جدا میشود چیزی از سر باقی نمیماند که برگردد 

و هر دو در یک روز و در فاصله زمانی کوتاه به شهادت میرسند

منبع: 

@Shohadaye_Modafe_Haram

خاطره ای از شهید تمام زاده

يكشنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۴، ۰۸:۳۴ ب.ظ

خاطره ی این عکس شهید حجت الاسلام شیخ علی تمام زاده (ابوهادی) که برا اولین بار منتشر میکنم....

به نفر سمت راست که حاجی بهش اشاره میکنه،گفتم علی نورانی شدی هاااا

حاجی بهش اشاره کرد و گفت نورش رو لز من گرفته...

نحوه شهادت سید مجتبی حسینی

يكشنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۴، ۰۸:۲۳ ب.ظ



 مسیر بازگشت بچه ها ، تقریبا بسته شده بود. با پی ام پی(نفربر) خودمان را به نزدیک روستای الخوابی رساندیم تقریبا الخوابی هم سقوط کرده بود دشمن با گلوله از ما استقبال می کرد باطری بیسم اش تمام شده بود!

مجتبی مجتبی ابوعلی!

مجتبی جان خودتون را به منبع آب برسونید ما آنجا با پی ام پی منتظرتون هستیم. صدای خش خش بیسیم بی رمقش آخرین جملات سید مجتبی را به سختی به ما رساند. هنوز آخرین کلماتش که از گلوی خسته و تشنه اش می آمد تو گوشم می پیچید:

از بیست تا پرستو فقط سه تامون سرپا هستیم... و دیگر هیچ.

مجتبی مجتبی ابوعلی... مجتبی مجتبی ابوعلی...

سید مجتبی اگر صدای من را می شنوی شاسی بیسیم را فشار بده ...

مجتبی مجتبی ابوعلی... مجتبی جان می دونم باطری بیسیم ات شارژ نداره اگر صدای من را می شنوی شاسی را فشار بده!

مجتبی جان اگر هنوز زنده ای شاسی بیسیم را فشار بده... سید مجتبی تو رو خدا شاسی را فشار بده...

از بالا دیدم که تکفیری ها سید را دوره کردن ، رسیدن بالای سرش ، دیگر داشت اسیر می شد درست همان لحظه ای که دشمن از به دام افتادن یکی از شیر مردان فاطمی خوشحال بود سید مجتبی ضامن نارنجک را رها کرد...تکه های گوشت بود که از آسمان مثل باران بر زمین می بارید...

شب عملیات سید مجتبی حسینی فرمانده دلاور گروهان تیپ قهرمان فاطمیون برای سلامتی بچه ها اسپند دود می کرد!

همان طور که بچه ها تشنه بودند سینه می زدند و عشق بازی با ارباب خود می کردند سید مجتبی آتش اسپند را بالای سر تک تک بچه ها می گرداند و با دود معطرش قربان صدقه آنها می رفت ...

ای کاش یک نفر اسپند را دور سر خودش می گرداند...

شهید حمید سیاهکالی

يكشنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۴، ۰۸:۰۹ ب.ظ


تاریخ شهادت:۱۳۹۴/۹/۵

قسمتی از وصیتنامه شهید:

لازم است بگویم دفاع از حرم حضرت زینب (س) را بر خود واجب میدانم و سعادت خود را خط مشی این خانواده دانسته و از خداوند میخواهم تا مرا در این راه ثابت قدم بدارد.اگر در حال حاضر تعدادی از برادران در جبهه های سخت در حال جهادند دلخوش هستند که جبهه فرهنگی تداوم جبهه سخت است که توسط شما جوانان رعایت میشود و امید است که خواهران در این زمینه با حفظ حجابشان پیشگام این جبهه باشند.


دست نوشته شهید حسین قربانی

يكشنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۴، ۰۷:۵۸ ب.ظ




 محل شهادت . تل قرین . مرزاسرائیل

سوال شهید دهقان امیری از مادرش

يكشنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۴، ۰۷:۵۰ ب.ظ



مادر این شهید بزرگوار با اشاره به سوالی که پسر شهیدش یک سال قبل از اعزام از او پرسیده بود گفت: 

محمدرضا به راحتی رضایت پدرش را جلب کرد اما جلب رضایت من برایش خیلی سخت بود روزی از من سوالی پرسید که دو هفته با روح و روان من بازی کرد و مدام برای پاسخ دادن به آن با خود کلنجار می رفتم 

او از من پرسید مادر اگر روزی حضرت زینب (س) از شما بپرسد تو جوانی داشتی که همه دوره های آموزش جنگی را دیده بود و نگذاشتی زمانی که حرم من نا امن است و حریم شیعه و بچه شیعه ها به ناحق کشته می شوند برای دفاع از آن بیاید چه جوابی داری به ایشان بگویی؟؟

https://telegram.me/joinchat/BbFs6TvRqlzOY-6Wovf0KQ